Zonguldak’ta 35 yıl gurbette yaşadıktan sonra gelin olduğu köye yerleşen 48 yaşındaki Şengül Geldi, üç erkek adaya rağmen muhtarlık seçimlerini kazandı. Bazı köy erkeklerinin “Kadından muhtar mı olur” eleştirisine rağmen görevini başarıyla sürdüren Geldi, Zonguldak’ın tek, kadın köy muhtarı olmanın gururunu yaşıyor.
1983 yılında evlenerek Zonguldak’ın Devrek ilçesine bağlı Müfettişler köyüne gelin olan 48 yaşındaki Şengül Geldi, köyde iki yıl kaldıktan sonra ailesi ile birlikte İstanbul’a göç etti. 35 yıl boyunca İstanbul Atatürk Havalimanı’nda işçi olarak çalışan Geldi, emekli olduktan sonra köyüne yerleşti.
Köy muhtarlığı seçimleri sırasında kendisine götürülen muhtarlık teklifine sıcak bakan Şengül Geldi, üç erkek adaya rağmen muhtarlık seçimlerini kazandı. 380 hanelik köyde muhtarlık görevini başarıyla sürdüren Şengül Geldi, köyün erkeklerinin ‘Kadından muhtar mı olur” tepkisine rağmen hizmetlerini aksatmadan devam ettiriyor.
“’Kadından muhtar mı olur’ dediler”
Yıllarca gurbette çalışan Şengül Geldi, emekli olup köyüne döndükten sonra yaşadığı süreci anlattı. Kapı kapı gezerek köy sakinlerine kendisini tanıtan Geldi, “Ben yıllarca burada oturmadım. Gurbetçiydim. Ama buranın geliniyim. Eşim buralı. 35 yıldır İstanbul’da ikamet ettim. Emekli oldum. Köyüme döndüm. Bir yıl falan olmuştu. Mahalleliden böyle bir teklif geldi. Çok düşündüm. Neden olmasın dedim. Bir beş yıl on yıl ne kadar olursa köyüme hizmet etmek istedim. Ama ben tek kadın muhtar adayıydım. Çevrede alışılagelmiş bir durum değildi. Bundan dolayı da çok düşündüm. Adaylığımı koydum. Seçimler yaklaştı. Ama rakip adaylarım üç erkek adaydı. Mahalleli beni doğru düzgün tanımıyordu. Seçim süreci boyunca bütün ablalarımı ağabeylerimi ziyaret ettim. Herkesle bu vasıtayla tanışmış oldum. Bazıları memnuniyetle karşıladı. Bazıları da ‘Hayır öyle şey mi olur?’ dediler. Kadından muhtar olamayacağını söylediler” dedi.
“Kız çocuklarının önünü açmak istedim”
Köy erkeklerine de kadın-erkek eşitliğini anlatan Müfettişler Köyü Muhtarı Şengül Geldi, görevinin ilk yıllarında zorlansa da köy halkının kendisini seçerek tarih yazdırdığını söyledi. Geldi, gelecek nesillerdeki kız çocuklarına da örnek olduğunu anlatarak şöyle devam etti:
“ Oturdum köy erkeklerine de anlattım. Kadın erkek eşitliği diye bir şey var. Biz hiçbir zaman ayrım yapmıyoruz. Hele ben hiç ayrım yapmıyorum. Onlara da anlattım. Bizden sonra gelen neslin, kız çocuklarının bir yerlerde hizmet verebilmesi için onların da yolunu açayım istedim. Böyle bir şeye cesaret ettim. Sağ olsun mahalleli de köylüm de beni buraya uygun gördüler. Üç erkek rakibimin arasında tek kadın muhtar olarak bir tarih yazdırdılar. Beni bu koltuğa oturttular. Neticede bir buçuk yıl çok zorlandım. Bayan muhtar olmanın biraz köy muhtarı olarak bana bazı bedeller ödettiler. Kaybetmişlikten dolayı bana erkek arkadaşlarım, ağabeylerim bana yardımcı olmadılar. Ben bir şekilde hizmetlerime devam ettim. Zaman verdim, dedim ki ‘İlk kez böyle bir şey görüyorlar. Ağabeylerim, amcalarım ilk kez böyle bir şey yaşıyorlar.’ Bir yıl zaman verdim. Bu bir yıl zamanda herhalde alışırlar diye düşündüm. Ama seven sevdi, hizmetlerim geldikçe ‘Gelen hizmete kör bakmayız. İş yapsın bize kadın erkek fark etmez’ diyenler de oldu. Bu şekilde muhtarlık görevimi yürütüyorum. İki buçuk üç yıldır bu görevimi sürdürüyorum. Ama bu işi zevkle yapıyorum. Köy muhtarı olmak yerine göre çizmemi çekiyorum dağa çıkıyorum. Yerine göre çizmemi çekiyorum iş makinesinin üstüne çıkıyorum. Ben işimi severek yapıyorum.”
